خلوت و جلوتشان یکی بود و خودی و غیر خودی نمی شناختند خصوصا در عشق به امام ،غیر از ورد زبانی و تبعیت قلبی و نهانی خود را به زیور نام و شمایل ایشان می آراستند.

ساده لوحی ، از باب مزاح به یکی از بسیجیان گفته بود:

- این چیه که روی سینه ات سنجاق کرده ای ؟" اشاره به تصویر امام"

 

- باتری است اگر نباشد قلبم کار نمی کند!

"عکس تزیینی است"